Miesięczne archiwum: Sierpień 2014

Cel reformy emerytalnej

Celem reformy było stworzenie systemu emerytalnego, w którym:

  • emerytura będzie dawała poczucie bezpieczeństwa na starość,
  • emerytura będzie zależała od wysokości opłacanych przez pracownika składek i długości czasu pracy, a nie od zmieniających się nieustannie przepisów,
  • system emerytalny nie będzie wymagał dofinansowywania z budżetu, ale będzie wspierał rozwój gospodarczy Polski. 

Rysunek 3. Przepływ składek w nowym systemie (po ubruttowieniu).

mgr

Źródło: B. Hadyniak, J. Monkiewicz, Fundusze Emerytalne. II Filar, Poltext, Warszawa 1999, s.27

W nowym systemie emerytalnym wysokość emerytury będzie ,ściśle związana z sumą wpłaconych składek i wiekiem przejścia na emeryturę. Obecnie emerytury są wypłacane ze składek pokolenia pracującego (jest to tak zwany system umowy pokoleniowej). W nowym systemie część emerytury będzie pochodziła ze składek aktualnie pracujących, a część – z kapitału odłożonego przez emeryta w ciągu jego życia zawodowego (składki każdego będą inwestowane i pomnażane i z tak powstałego kapitału wypłacane będą emerytury). Docelowo przyszli emeryci będą otrzymywać świadczenie z tych dwóch obowiązkowych źródeł (I i II filar) i z trzeciego dobrowolnego (III filar), o ile się wcześniej dodatkowo ubezpieczą.

I filar będzie oparty – podobnie jak to jest w starym systemie – na przepływie składki od pracujących do emerytów. Jednak wysokość świadczenia – inaczej niż dotychczas – będzie ściśle związana z odnotowywaną na indywidualnym koncie sumą odprowadzonych składek. Do I filaru będzie wpływało około 2/3 obowiązkowej składki emerytalnej.

II filar – kapitałowy – stanowi nowość. Polega on na tym, że część składki będzie bezpiecznie inwestowana w ramach funduszy emerytalnych. Z tych pieniędzy potem będzie wypłacana część emerytury. Inwestycje te będą również powiększać zasoby kapitałowe polskiej gospodarki i pobudzać jej rozwój. Do II filaru (czyli funduszy emerytalnych) będzie wpływało około 1/3 obowiązkowej składki emerytalnej.

III filar obejmie wszelkie formy dobrowolnych ubezpieczeń, w tym niektóre wspierane przez państwo (np. Pracownicze Programy Emerytalne).[3]

[3] B. Hadyniak, J. Monkiewicz, Fundusze emerytalne, s.31-42.